عطار روايت كند كه حق سبحانه ميفرمايد كه هيچكس را نرسد كه منت نهد بر كسى بعطا بلكه اين مرا ميرسد كه بر بندگان خود منت نهم براى آنكه منت خلقان تكدير است و منت من تنبيه و تذكير و بعد از آن به جهت تاكيد اينمعنى ميفرمايد كه * ( قَوْلٌ مَعْرُوفٌ ) * اين مبتدا است و صحة ابتدا بنكره جهة اختصاص آنست بصفت يعنى سخن نيكو مر درويش را يعنى رد جميل مانند ( صنع اللَّه بك و اغناك اللَّه عن المسئلة و يا وسع اللَّه عليك الرزق ) و يا اشباه اين و يا وعدهء نيكو دادن مرد درويش را كه اقتران آن باشد بوفا كردن * ( وَمَغْفِرَةٌ ) * و در گذشتن از درشتى سخن با سايل يا عفو كردن از الحاح و ابرام و يا نيل مغفرة از خدا برد جميل يا عفو از سائل بمعذرت و اغتفار رد او * ( خَيْرٌ ) * بهتر است مر مسئول را در نفع * ( مِنْ صَدَقَةٍ ) * از صدقه كه نسبت بسائل * ( يَتْبَعُها أَذىً ) * از پى در آيد او را رنجى و آزارى از سرزنش و غير آن زيرا كه صاحب اينصدقه محروم است از ثناى جميل در دنيا و از ثواب و اجر در عقبا و قول معروف و عفو مستحق ثناى دنيوى و اجر اخرويست * ( وَاللَّه غَنِيٌّ ) * و خداى تعالى بى نياز است از صدقه آنها كه مشرب نفقات را بخس و خاشاك منت و آزار مكدر سازند * ( حَلِيمٌ ) * بردبار كه تعجيل نكند در عقوبت منان و مؤذى از حضرت رسالت ( ص ) مرويست كه اذا سئل السائل فلا تعطوا عليه مسئلة حتى يفرغ منها ثم ردوا عليه بوقار و لين اما ببذل يسير أو رد جميل فانه قد ياتيكم من ليس بانس و لا جان ينظرون كيف صنيعكم فبما خولكم اللَّه تعالى يعنى چون سائلى سؤال كند از شما سؤال او را برو قطع مكنيد تا آنكه از آن فارغ شود پس رد كنيد برو بوقار و نرمى كه آن دادن اندك چيزى باشد به او و يا بر وجه نيكو او را جوابدادن چه گاه هست كه بشما ميآيد كسى كه نه آدميست و نه پرى يعنى حقتعالى فرشتهء را به صورت سائلى نزد شما مىفرستد تا بنگرد كه شما چه عمل ميكنيد در نعمتى كه حق سبحانه بمحض لطف و تفضل بشما ارزانى داشته در خبر است كه امير المؤمنين و خضر ( ع ) بهم رسيدند امير المؤمنين ( ع ) خضر را گفت سخنى از حكمت بگو تا از تو ياد گيرم گفت ما احسن عطف الاغنياء على الفقراء رغبة فى ثواب اللَّه يعنى چه نيكو است شفقت و مرحمت توانگران بر درويشان به جهت رغبت درويشان در ثواب خدا أمير المؤمنين ( ع ) فرمود كه دانى نيكوتر از اينچه باشد گفت نه فرمود و احسن من ذلك تيه الفقراء على الاغنياء ثقة باللَّه نيكوتر از اين تكبر درويشانست بر توانگران به جهت اعتماد بر خداى تعالى خضر ( ع ) فرمود كه اينكلمه سزاوار آنست كه بقلم زر بنويسند بعد از آن بيان قبح من و اذى تصريح بنهى آن